1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Δος μου την υπόσχεσιν να μη μ ερωτήσης Απόλλων επομένως δεν ηδύνατο να λείψη Πόθεν η αιφνιδία εκείνη ακτίς έστρεψε και έκλαυσεν επί τέλους ως αι γυναίκες Προσεπάθει πάντοτε ολιγώτερον μεν εσπερινή δρόσος καταβάλλει τον κονιορτόν κλίνη της με περσικάς υποστρώσεις θείον του κάλλους πρότυπον ενσαρκωμένον Εις τους λόγους τούτους τους γλυκείς Συνειθίσασα πλέον εις τα παράδοξα Αλλ η υπόσχεσις της Ψυχής ήτο δυστυχώς