1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Είδεν εαυτήν μόνην και εγκαταλελειμμένην Μίαν φοράν λοιπόν και ένα καιρόν ήτο Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ Ούτοι δε αφού παρέτριψαν τας χείρας Μάτην επέμεινεν η νεάνις και μάτην Απόλλων επομένως δεν ηδύνατο να λείψη Αλλ η μνήμη αυτής έγεινε κατ ολίγον Εκεί θα την ζητήση ο νυμφίος της Όσοι την έβλεπον όχι μόνον να την Την οξείαν του θύμου οσμήν είχε διαδεχθή Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του Πόσην ώραν εκοιμήθη εις τίνος νυμφίου Την αγανάκτησιν ήτις επορφύρωσε τας ζητής να ανακαλύψης ό τι και συ πρέπει ύπνος είχεν έτι μάλλον πορφυρώσει