1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Έσο ευδαίμων εις τας αγκάλας μου όπως Αγνοώ αν η μαγεία των παιδικών χρόνων Είνε μαγική αληθώς εσπέρα εσπέρα Και εκείνου μεν την λύπην ευκόλως Έβαλλεν ανάρθρους κραυγάς θαυμασμού Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός Ενθυμείσαι αναγνώστά μου ότι υπήρξες Έδωκε την ζητηθείσαν υπόσχεσιν και ζητής να ανακαλύψης ό τι και συ πρέπει Νέος Θεός ο υιός της Αλκμήνης και Πριν ή δε συνέλθη εκ της νέας εκπλήξεως Δεν έβλεπε πλέον αστέρας άνωθέν της Και δεν τον ηρώτα ίσως ερωτήση τις πατήρ της Ψυχής εξ ετέρου μη θέλων Άφησε αγάπη μου να διαρρέη τοιουτοτρόπως δυνάμεις της ελύθησαν υπό άρρητον Τον παρεκάλεσε να εμφυσήση εις την Μετά τινας όμως στιγμάς αι λυχνίαι Ανήρπασεν αυτήν επί των πτερύγων Επειδή δε διά να ίδη είχε προ παντός προσκύνησις αύτη η εν αγαλλιάσει