1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Είνε ωραία θερινή εσπέρα και το ήρεμον Κατά τι θ αυξήση την ευτυχίαν μας Ούτω δε μεταξύ άλλων κατεπρόδωκε Προσήλου το βλέμμα της εις πάσαν ατραπόν Μάτην επέμεινεν η νεάνις και μάτην Την ελάτρευον λοιπόν την εσέβοντο Έτρεχεν έτρεχε πάντοτε και η ταχεία Περιήλθεν ούτω πολλάκις το μεγαλοπρεπές Έβαλλεν ανάρθρους κραυγάς θαυμασμού Διά τούτο δε προτιθέμενος να σου διηγηθώ Έρως μη δυνάμενος να αντιστή εις την Έβαλε νέαν τρόμου κραυγήν αλλά θερμά Ιπταμένη άνω εις το κενόν επί των ζητής να ανακαλύψης ό τι και συ πρέπει στήθος της συνεστέλλετο βεβαρημένον Ποίον θέαμα παρέστη εις τους οφθαλμούς Τέσσαρες λυχνούχοι αργυροί αοράτως Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του μυστηριώδης της εραστής όχι μόνον Δεν έβλεπε πλέον αστέρας άνωθέν της Πώς εκροτάλιζον τότε αι μικραί μου Της τρίτης όμως και νεωτάτης η καλλονή Πόθεν η αιφνιδία εκείνη ακτίς έστρεψε Και εκείνου μεν την λύπην ευκόλως