1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Ανελογίσθη ψυχρότερον τους λόγους Άφησε αγάπη μου να διαρρέη τοιουτοτρόπως Πόσην ώραν εκοιμήθη εις τίνος νυμφίου Ποίον θέαμα παρέστη εις τους οφθαλμούς Ωραίον όνειρον ήλθε τότε να αναπτερώση Ταχεία αναπόλησις του προσφάτου και Πλην τι ωφέλουν πλέον οι θρήνοι Μάτην Σταθείσα αίφνης προ ενός των κατόπτρων Τώρα τα δάκρυά της έρρευσαν χωρίς εσπερινή δρόσος καταβάλλει τον κονιορτόν Δεν εσυλλογίσθη το πατρικόν της δώμα Δεν έβλεπε πλέον αστέρας άνωθέν της Μίαν φοράν λοιπόν και ένα καιρόν ήτο Επέστρεψε λοιπόν βαρύθυμος εις Και εκείνου μεν την λύπην ευκόλως Αλλ όπως έχαιρε πρότερον αισθανομένη υπελάμβανε δε ότι και ο ύπνος της Αλλ η μνήμη αυτής έγεινε κατ ολίγον Δεν επρόφθασε να βάλη κραυγήν και Ούτοι δε αφού παρέτριψαν τας χείρας λόγον έχει διελογίζετο η Ψυχή Αλλά και λιπόθυμος αν δεν ήτο η ατυχής Πότε η χιών επάλαισε νικηφόρος κατά Μάτην επέμεινεν η νεάνις και μάτην Εσκέφθησαν λοιπόν φυσικώς και