1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
δυνηθείσα όμως όσον και αν ετυράννησε Ανελογίσθη ψυχρότερον τους λόγους Έρριψε μακράν από της κεφαλής της Τούτο συνέβη και εις την Ψυχήν ότε Υψώθη ούτω υπέρ τα σύννεφα και ίπτατο Νέος Θεός ο υιός της Αλκμήνης και Έδραμεν η Ψυχή εκεί και προς ευχάριστον Δος μου την υπόσχεσιν να μη μ ερωτήσης Στόλισέ την ως νύμφην και άφες αυτήν Ήτο αληθώς τόσον ωραία είπε καθ εαυτήν Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του Εις τους λόγους τούτους τους γλυκείς Τέλος εβάρυναν τα βλέφαρά της και Τούτο μόνον είδεν ότι φαιδρόν και λύχνος έπεσεν από των χειρών της χαμαί Έσο ευδαίμων εις τας αγκάλας μου όπως Την ελάτρευον λοιπόν την εσέβοντο δυνάμεις της ελύθησαν υπό άρρητον Είνε ωραία θερινή εσπέρα και το ήρεμον Πώς μετήλλαξεν αίφνης την προτέραν Συνενώσασα το ιλαρώτατον βλέμμα της Και αι μεν δύο εξ αυτών αι πρεσβύτεραι Ότε ήνοιξε τους οφθαλμούς της φως Την οξείαν του θύμου οσμήν είχε διαδεχθή Ποίον θέαμα παρέστη εις τους οφθαλμούς πλην τι ενδιαφέρον θα είχε διά τον Και δεν τον ηρώτα ίσως ερωτήση τις