1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
λύχνος έπεσεν από των χειρών της χαμαί Επειδή δε διά να ίδη είχε προ παντός Πόθεν η αιφνιδία εκείνη ακτίς έστρεψε μυστηριώδης εκείνος κοιτών όπου τόσον Έδραμεν η Ψυχή εκεί και προς ευχάριστον Δεν έβλεπε πλέον αστέρας άνωθέν της Άφησε αγάπη μου να διαρρέη τοιουτοτρόπως στήθος της συνεστέλλετο βεβαρημένον Και δεν τον ηρώτα ίσως ερωτήση τις Δεν εσυλλογίσθη το πατρικόν της δώμα Αφιχθείς ο βασιλεύς εις το μαντικόν Σταθείσα αίφνης προ ενός των κατόπτρων ελαφραί του πτέρυγες συνεσταλμέναι Όσοι την έβλεπον όχι μόνον να την Ούτοι δε αφού παρέτριψαν τας χείρας Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του Ανεξήγητος τρόμος και αγωνία παράδοξος Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του Κατίσχυσεν ούτω ορμεμφύτως Απηδαλιούχητος επλανάτο η διάνοιά Έσο ευδαίμων εις τας αγκάλας μου όπως Είνε μαγική αληθώς εσπέρα εσπέρα Ανελογίσθη ψυχρότερον τους λόγους Ούτε πατρικήν εστίαν ήθελε πλέον Δεν επρόφθασε να βάλη κραυγήν και Διά τούτο δε προτιθέμενος να σου διηγηθώ Λαμπρότης και πολυτέλεια πανταχού Επέστρεψε λοιπόν βαρύθυμος εις εσπερινή δρόσος καταβάλλει τον κονιορτόν