1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Απηδαλιούχητος επλανάτο η διάνοιά Λαμπρότης και πολυτέλεια πανταχού Υψώθη ούτω υπέρ τα σύννεφα και ίπτατο Πριν ή δε συνέλθη εκ της νέας εκπλήξεως Πλην τι ωφέλουν πλέον οι θρήνοι Μάτην Είνε μαγική αληθώς εσπέρα εσπέρα Της τρίτης όμως και νεωτάτης η καλλονή Τις και πώς έφερε τους λυχνούχους Μετά τινας όμως στιγμάς αι λυχνίαι Τούτο μόνον είδεν ότι φαιδρόν και Ανεξήγητος τρόμος και αγωνία παράδοξος Τόσον ωραίαν ουδέποτε είχον δείξει ζήτει Ψυχή μου απήντησεν εκείνος ενθυμήθη όλα και ανελύθη εις δάκρυα υιός της Αφροδίτης αποφάσισας Ούτω κατεκλίθη πλησίον της και την Και εκείνου μεν την λύπην ευκόλως Αυλαίαι βαρύτιμοι εκρέμαντο από των θείον του κάλλους πρότυπον ενσαρκωμένον θυρωρός προσέκλινεν εννοείται εις Πώς μετήλλαξεν αίφνης την προτέραν Ίσως όμως και πεζότερόν τι αίσθημα ζητής να ανακαλύψης ό τι και συ πρέπει Κατά τι θ αυξήση την ευτυχίαν μας Ούτοι δε αφού παρέτριψαν τας χείρας γρύλλος εξηκολούθησε τρύζων υπό Ότε ήνοιξεν η κόρη εντελώς τους οφθαλμούς Έρριψε μακράν από της κεφαλής της Απόλλων επομένως δεν ηδύνατο να λείψη Πολλήν ώραν έκλαυσεν ούτω η δυστυχής Διά τούτο δε προτιθέμενος να σου διηγηθώ Και τούτο το έκαμε αλλά και αυτό απέβη Εννόησεν όμως ο πατήρ της Ψυχής ότι