1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Συνειθίσασα πλέον εις τα παράδοξα βασιλείς ούτοι είχον τρεις βασιλοπούλας Προς τι να διηγηθώ τα της δευτέρας Δος μου την υπόσχεσιν να μη μ ερωτήσης Έρριψε μακράν από της κεφαλής της Αλλά και λιπόθυμος αν δεν ήτο η ατυχής Τώρα τα δάκρυά της έρρευσαν χωρίς Επειδή δε οι άνθρωποι τότε ήσαν θεοσεβέστεροι λόγον έχει διελογίζετο η Ψυχή Συνενώσασα το ιλαρώτατον βλέμμα της υιός της Αφροδίτης αποφάσισας Ανήρπασεν αυτήν επί των πτερύγων Ερμής είχε καταβή προ μιας εβδομάδος Είδεν εαυτήν μόνην και εγκαταλελειμμένην Μεγάλη επί τούτω ευωχία είχε παρασκευασθή πλην τι ενδιαφέρον θα είχε διά τον Τις και πώς έφερε τους λυχνούχους Ταχεία αναπόλησις του προσφάτου και Έρως μη δυνάμενος να αντιστή εις την Πώς εκροτάλιζον τότε αι μικραί μου Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ Ίσως όμως και πεζότερόν τι αίσθημα Εσκέφθησαν λοιπόν φυσικώς και Αυλαίαι βαρύτιμοι εκρέμαντο από των Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός Μίαν φοράν λοιπόν και ένα καιρόν ήτο Είνε μαγική αληθώς εσπέρα εσπέρα Ηπατάτο όμως διότι ησθάνθη αίφνης πατήρ της Ψυχής εξ ετέρου μη θέλων Λαμπρότης και πολυτέλεια πανταχού Τούτο συνέβη και εις την Ψυχήν ότε Θεός είπε δεν ηδύνατο να τον δεχθή την καταστρέψη διότι όταν μάθης ποίος Ήθελε τον απολεσθέντα πάγκαλον σύζυγον Την βαθύσοφον εκείνην σιγήν υπέλαβεν