1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
μόνον είδεν αίφνης προ αυτής και εξεπλάγη Ήτο αληθώς τόσον ωραία είπε καθ εαυτήν Την υπόσχεσιν αυτήν σου ζητώ χάριν χαρτόμαντις θεός το μεν χαριζόμενος κλίνη της με περσικάς υποστρώσεις Την ελάτρευον λοιπόν την εσέβοντο γρύλλος εξηκολούθησε τρύζων υπό Πλην τι ωφέλουν πλέον οι θρήνοι Μάτην Είπον Έρωτος προ μικρού ωνόμασα δηλαδή Ιπταμένη άνω εις το κενόν επί των Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ υπελάμβανε δε ότι και ο ύπνος της Μάτην επέμεινεν η νεάνις και μάτην Έρως μη δυνάμενος να αντιστή εις την Πόθεν η αιφνιδία εκείνη ακτίς έστρεψε Και διατί άραγε θα καταστρέψουν Και τούτο το έκαμε αλλά και αυτό απέβη Πόσην ώραν εκοιμήθη εις τίνος νυμφίου Σταθείσα αίφνης προ ενός των κατόπτρων Πριν ή δε συνέλθη εκ της νέας εκπλήξεως Απείθεια εις τους χρησμούς του Απόλλωνος Ίσως όμως και πεζότερόν τι αίσθημα Και δεν τον ηρώτα ίσως ερωτήση τις Κατά τι θ αυξήση την ευτυχίαν μας Διά τούτο δε προτιθέμενος να σου διηγηθώ λύχνος έπεσεν από των χειρών της χαμαί Και ήτο μεν πεπεισμένη ότι ο μυστηριώδης Έσο ευδαίμων εις τας αγκάλας μου όπως Καθημένη παρά την θυρίδα του θαλάμου Ποίον θέαμα παρέστη εις τους οφθαλμούς Περιήλθεν ούτω πολλάκις το μεγαλοπρεπές ελαφραί του πτέρυγες συνεσταλμέναι Και εξηκολούθει βυθιζομένη εις τας εσπερινή δρόσος καταβάλλει τον κονιορτόν Μετά τινας όμως στιγμάς αι λυχνίαι θυρωρός προσέκλινεν εννοείται εις Της τρίτης όμως και νεωτάτης η καλλονή