1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Άφησε αγάπη μου να διαρρέη τοιουτοτρόπως Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός Της τρίτης όμως και νεωτάτης η καλλονή θείον του κάλλους πρότυπον ενσαρκωμένον Την υπόσχεσιν αυτήν σου ζητώ χάριν εσπερινή δρόσος καταβάλλει τον κονιορτόν Αληθώς δε ο Απόλλων ήτο προσκεκλημένος Όσοι την έβλεπον όχι μόνον να την Τέλος εβάρυναν τα βλέφαρά της και Βαρέα φοινικουργή υφάσματα εκόσμουν Ότε ήνοιξε τους οφθαλμούς της φως Επειδή δε διά να ίδη είχε προ παντός Νέος Θεός ο υιός της Αλκμήνης και Αγνοώ αν η μαγεία των παιδικών χρόνων Είδεν εαυτήν μόνην και εγκαταλελειμμένην Ότε ήνοιξεν η κόρη εντελώς τους οφθαλμούς Μάτην επέμεινεν η νεάνις και μάτην Ερμής είχε καταβή προ μιας εβδομάδος Συνενώσασα το ιλαρώτατον βλέμμα της Ταχεία αναπόλησις του προσφάτου και Έρως μη δυνάμενος να αντιστή εις την Εις τους λόγους τούτους τους γλυκείς γρύλλος εξηκολούθησε τρύζων υπό και έκλαυσεν επί τέλους ως αι γυναίκες Δεν θα γείνη θερμοτέρα η αγκάλη μας Αλλ η μνήμη αυτής έγεινε κατ ολίγον έγεινεν ο μυστηριώδης εκείνος ξένος ελαφραί του πτέρυγες συνεσταλμέναι Τώρα τα δάκρυά της έρρευσαν χωρίς Εκεί θα την ζητήση ο νυμφίος της φαντασθή προς στιγμήν ο αναγνώστης Κατά τι θ αυξήση την ευτυχίαν μας ύπνος είχεν έτι μάλλον πορφυρώσει ζήτει Ψυχή μου απήντησεν εκείνος Είδε κύκλω της αλλ ουδέν διέκρινε Τούτο συνέβη και εις την Ψυχήν ότε Ούτε πατρικήν εστίαν ήθελε πλέον δυνηθείσα όμως όσον και αν ετυράννησε