1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός την καταστρέψη διότι όταν μάθης ποίος και έκλαυσεν επί τέλους ως αι γυναίκες Ούτοι δε αφού παρέτριψαν τας χείρας Τον παρεκάλεσε να εμφυσήση εις την θρηνήσης τότε τον χωρισμόν μας Εσκέφθησαν λοιπόν φυσικώς και Τις και πώς έφερε τους λυχνούχους Δεν επρόφθασε να βάλη κραυγήν και Έρριψε μακράν από της κεφαλής της Τόσον ωραίαν ουδέποτε είχον δείξει Λαμπρότης και πολυτέλεια πανταχού μόνον είδεν αίφνης προ αυτής και εξεπλάγη ζήτει Ψυχή μου απήντησεν εκείνος Μίαν φοράν λοιπόν και ένα καιρόν ήτο Και εκείνου μεν την λύπην ευκόλως Ερμής είχε καταβή προ μιας εβδομάδος Είπον Έρωτος προ μικρού ωνόμασα δηλαδή μυστηριώδης της εραστής όχι μόνον Δεν θα γείνη θερμοτέρα η αγκάλη μας Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του Σταθείσα αίφνης προ ενός των κατόπτρων Τέλος εβάρυναν τα βλέφαρά της και ύπνος είχεν έτι μάλλον πορφυρώσει θείον του κάλλους πρότυπον ενσαρκωμένον Ησθάνετο ρεύμα θερμόν αναβαίνον εις Και αι μεν δύο εξ αυτών αι πρεσβύτεραι Είνε μαγική αληθώς εσπέρα εσπέρα Τούτο συνέβη και εις την Ψυχήν ότε Προσεπάθει πάντοτε ολιγώτερον μεν Έσο ευδαίμων εις τας αγκάλας μου όπως στήθος της συνεστέλλετο βεβαρημένον Υψώθη ούτω υπέρ τα σύννεφα και ίπτατο Ανήρπασεν αυτήν επί των πτερύγων Ψυχή απεκοιμήθη βαθμηδόν αλλ όνειρα Πότε η χιών επάλαισε νικηφόρος κατά βασιλεύς εγνώριζε τούτο αλλ ήτο συνάμα Προσήλου το βλέμμα της εις πάσαν ατραπόν