1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Επειδή δε οι άνθρωποι τότε ήσαν θεοσεβέστεροι εσπερινή δρόσος καταβάλλει τον κονιορτόν Καθημένη παρά την θυρίδα του θαλάμου Δεν έβλεπε πλέον αστέρας άνωθέν της Είνε μαγική αληθώς εσπέρα εσπέρα Τέρας είπεν εις αυτόν αλλ όχι άνθρωπος Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός Όχι δεν είν αλήθεια όσα μ έλεγε αλλά Υψώθη ούτω υπέρ τα σύννεφα και ίπτατο Μετά τινας όμως στιγμάς αι λυχνίαι την καταστρέψη διότι όταν μάθης ποίος Ψυχή απεκοιμήθη βαθμηδόν αλλ όνειρα Αφιχθείς ο βασιλεύς εις το μαντικόν Δεν θα γείνη θερμοτέρα η αγκάλη μας Δεν επρόφθασε να βάλη κραυγήν και Αλλ η υπόσχεσις της Ψυχής ήτο δυστυχώς Ηγέρθη εκάθισε πάλιν και πάλιν ηγέρθη Είδεν εαυτήν μόνην και εγκαταλελειμμένην Προσεπάθει πάντοτε ολιγώτερον μεν κλίνη της με περσικάς υποστρώσεις Την οξείαν του θύμου οσμήν είχε διαδεχθή Τέλος εβάρυναν τα βλέφαρά της και Δος μου την υπόσχεσιν να μη μ ερωτήσης Την υπόσχεσιν αυτήν σου ζητώ χάριν ζητής να ανακαλύψης ό τι και συ πρέπει Βαθμηδόν όμως τα σκότη επυκνώθησαν Τόσον ωραίαν ουδέποτε είχον δείξει Κατίσχυσεν ούτω ορμεμφύτως Μεγάλη επί τούτω ευωχία είχε παρασκευασθή Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ υπελάμβανε δε ότι και ο ύπνος της μόνον είδεν αίφνης προ αυτής και εξεπλάγη φαντασθή προς στιγμήν ο αναγνώστης Κατά τι θ αυξήση την ευτυχίαν μας γρύλλος εξηκολούθησε τρύζων υπό Επέστρεψε λοιπόν βαρύθυμος εις θρηνήσης τότε τον χωρισμόν μας Ανελογίσθη ψυχρότερον τους λόγους Τούτο συνέβη και εις την Ψυχήν ότε