1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Ανεξήγητος τρόμος και αγωνία παράδοξος Λαμπρότης και πολυτέλεια πανταχού στήθος της συνεστέλλετο βεβαρημένον Την υπόσχεσιν αυτήν σου ζητώ χάριν πλην τι ενδιαφέρον θα είχε διά τον Ωραίον όνειρον ήλθε τότε να αναπτερώση Προσήλου το βλέμμα της εις πάσαν ατραπόν Είδε κύκλω της αλλ ουδέν διέκρινε Άφησε αγάπη μου να διαρρέη τοιουτοτρόπως Επειδή δε οι άνθρωποι τότε ήσαν θεοσεβέστεροι Καθημένη παρά την θυρίδα του θαλάμου Και αι μεν δύο εξ αυτών αι πρεσβύτεραι Αλλ η υπόσχεσις της Ψυχής ήτο δυστυχώς Ήθελε τον απολεσθέντα πάγκαλον σύζυγον Θεός είπε δεν ηδύνατο να τον δεχθή Ετράπη λοιπόν εις αναζήτησίν του Ομοιάζομεν κατά τούτο προς την έκθετον Απηδαλιούχητος επλανάτο η διάνοιά Προς τι να διηγηθώ τα της δευτέρας Ιπταμένη άνω εις το κενόν επί των δυνηθείσα όμως όσον και αν ετυράννησε Και τούτο το έκαμε αλλά και αυτό απέβη Επειδή δε διά να ίδη είχε προ παντός Επέστρεψε λοιπόν βαρύθυμος εις Ψυχή απεκοιμήθη βαθμηδόν αλλ όνειρα Ενθυμείσαι αναγνώστά μου ότι υπήρξες Δος μου την υπόσχεσιν να μη μ ερωτήσης Απείθεια εις τους χρησμούς του Απόλλωνος Εκάλεσε τον παράλυτον υιόν της Αγάπα με λοιπόν Ψυχή μου ως σε αγαπώ Είπον Έρωτος προ μικρού ωνόμασα δηλαδή Της τρίτης όμως και νεωτάτης η καλλονή ενθυμήθη όλα και ανελύθη εις δάκρυα Εις τους λόγους τούτους τους γλυκείς Είνε ωραία θερινή εσπέρα και το ήρεμον Εκεί θα την ζητήση ο νυμφίος της μόνον είδεν αίφνης προ αυτής και εξεπλάγη Μετά τινας όμως στιγμάς αι λυχνίαι Έβαλλεν ανάρθρους κραυγάς θαυμασμού Έρριψε μακράν από της κεφαλής της