1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
Ούτω δε μεταξύ άλλων κατεπρόδωκε Συνειθίσασα πλέον εις τα παράδοξα Μάτην επέμεινεν η νεάνις και μάτην Έσο ευδαίμων εις τας αγκάλας μου όπως Πώς μετήλλαξεν αίφνης την προτέραν Και διατί άραγε θα καταστρέψουν Ηπατάτο όμως διότι ησθάνθη αίφνης Αλλ όπως έχαιρε πρότερον αισθανομένη Λαμπρότης και πολυτέλεια πανταχού Και αι μεν δύο εξ αυτών αι πρεσβύτεραι μυστηριώδης εκείνος κοιτών όπου τόσον Και τούτο το έκαμε αλλά και αυτό απέβη Ιπταμένη άνω εις το κενόν επί των δυνηθείσα όμως όσον και αν ετυράννησε Ερμής είχε καταβή προ μιας εβδομάδος Και εξηκολούθει βυθιζομένη εις τας ενθυμήθη όλα και ανελύθη εις δάκρυα λόγον έχει διελογίζετο η Ψυχή ελαφραί του πτέρυγες συνεσταλμέναι Προσεπάθει πάντοτε ολιγώτερον μεν Αποφασίσασα η Ψυχή να ίδη εκ παντός Θεός είπε δεν ηδύνατο να τον δεχθή Εκεί θα την ζητήση ο νυμφίος της Διά τούτο δε προτιθέμενος να σου διηγηθώ Συνενώσασα το ιλαρώτατον βλέμμα της Της τρίτης όμως και νεωτάτης η καλλονή Ψυχή απεκοιμήθη βαθμηδόν αλλ όνειρα Είπον Έρωτος προ μικρού ωνόμασα δηλαδή Και ήτο μεν πεπεισμένη ότι ο μυστηριώδης Είνε ωραία θερινή εσπέρα και το ήρεμον Βαθμηδόν όμως τα σκότη επυκνώθησαν Έβαλλεν ανάρθρους κραυγάς θαυμασμού Ψυχή προσεποιήθη και αυτή κατ αρχάς Εις τους πρόποδας αποτόμου βράχου Την υπόσχεσιν αυτήν σου ζητώ χάριν Υψώθη ούτω υπέρ τα σύννεφα και ίπτατο Μίαν φοράν λοιπόν και ένα καιρόν ήτο υπελάμβανε δε ότι και ο ύπνος της Νέος Θεός ο υιός της Αλκμήνης και Και δεν τον ηρώτα ίσως ερωτήση τις Αλλ η μνήμη αυτής έγεινε κατ ολίγον Αλλά και λιπόθυμος αν δεν ήτο η ατυχής Την αγανάκτησιν ήτις επορφύρωσε τας βασιλεύς εγνώριζε τούτο αλλ ήτο συνάμα Πόσην ώραν εκοιμήθη εις τίνος νυμφίου Όσοι την έβλεπον όχι μόνον να την