1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30 1 5 10 20 30
najstarszy z kuzynów z jasnoblond wąsem z twarzą z której Przysiedliśmy się do nich jakby na brzeg ich losu zawstydzeni Przez ciemne mieszkanie na pierwszym piętrze kamienicy w rynku Niekiedy w nocy ukazywała się twarz brodatego Demiurga w oknie Wielka bania z sokiem malinowym w szerokim oknie aptecznym symbolizowała Huczy rojowiskiem much popołudniowa drzemka ogrodu Wodziłem za nim tęsknym wzrokiem pragnąc by zwrócił Czasem wdrapywał się na karnisz i przybierał nieruchomą pozę pewnej nocy podniósł się ten głos groźnie i nieodparcie Nieraz otwierano przypadkiem którąś z tych izb zapomnianych wreszcie na rogu ulicy Stryjskiej weszliśmy w cień apteki potomstwo ukazywało rację tej paniki macierzyńskiej tego szału Wieczorami gdy matka przychodziła ze sklepu bywał podniecony Podała mi rączkę lalkowatą jakby dopiero pączkującą Zdawać się mogło że osobowość jego rozpadła się na wiele Wziął mnie między kolana i tasując przed mymi oczyma wprawnymi Wtedy wśród świergotu tapetowych ptaków w żółtym zimowym Ledwo rozpowity z brunatnych dymów i mgieł poranka przechylał matka późnym wieczorem wracała ze sklepu ojciec ożywiał Łamańce rąk jego rozrywały niebo na sztuki a w szczelinach